Sunday, July 25th, 2010 | Author:
Aga

Jeśli ktoś chce się zapytać,ile kosztowałaby go hipoteka 6% na 30 lat na sumę 470 000 złotych, sprawdzić, jaka jest oczekiwana długość życia 25-letniego Polaka albo obliczyć jakieś skomplikowane równanie matematyczne to powinien zajrzeć na wyszukiwarkę (czy też w tym przypadku maszynę do odpowiedzi) WolframAlpha.
WolframAlpha to usługa online stworzona przez Wolfram Research, która, zamiast przeszukiwać dokumenty i strony internetowe, przetwarza odpowiedź na bazie ustrukturalizowanych danych. O WolframAlpha pierwszy raz było słychać w maju 2009, kiedy została ogłoszona przez Popular Science największą innowacją technologiczną zeszłego roku.
Najwiękasza różnica między WolframAlpha a tradycyjnymi wyszukiwarkami to to, że, zamiast przeszukiwać danych na bazie indeksowania wyników analizy semantycznej, stara się zaproponować jedną pełną odpowiedź na pytanie użytkownika przy użyciu bazy wiedzy (knowledge base) wyposażonej w dane strukturalne. Nowa maszyna jest zbudowana w oparciu o program Mathematica, dzięki czemu użytkownicy są w stanie otrzymać odpowiedzi na skomplikowane zagadnienie matematyczne a także odpowiednie wizualizacje.
Zdarzało mi się słyszeć opinie, że WolframAlpha to kolejny “Google Killer”, ale wydaje mi się, że tak naprawdę te dwie wyszukiwarki nie są dla siebie konkurencją, a raczej uzupełniają się wzajemnie (jak google i wikipedia). Co jest, wg. mnie niesamowite, jeżeli chodzi o WolframAlpha to sposób pokazania wyników: z obliczeniami, grafami i wszystkim tym co sprawia, że człowiek dostał pełną i wiarygodną odpowiedź na pytanie. Co po raz kolejny pokazuje, jak ogromną wartością jest porządne zaprojektowanie interakcji i interfejsu użytkownika – takiego, który nie tylko działa, ale też działa tak, że aż się chce z niego korzystać:)

Wednesday, May 05th, 2010 | Author:
Aga

Tematyka projektowania systemów wspomagających współpracę i komunikacje przez internet jest od wielu lat w kręgu zainteresowań naukowców. W celu dyskutowania problemów związanych z projektowaniem tego typu systemów powstała nawet specjalna konferencja (Computer Supported Collaborative Work czyli CSCW), która dziś jest drugą najbardziej znaną konferencja naukową w dziedzinie Interakcja Człowiek Komputer. Problem ten stał się również tematem mojego doktoratu, a konkretnie zajmowałam się tym, jak projektować systemy komunikacyjne, tak, żeby z jednej strony pozwalały na przekaz sygnałów niewerbalnych podobnych to tych, występujących w komunikacji bezpośredniej (twarzą w twarz), a z drugiej strony zachowały swoje unikatowe właściwości wynikające z np. faktu asynchronizacji komunikacji. Jednym z takich istotnych aspektów jest możliwość stosowania “białych kłamstw” w celu ochrony swojej prywatności, o czym pisałam w jednym z poprzednich postów i do którego tematu na pewno jeszcze kiedyś wrócę. Ale dziś chciałabym przedstawić ograniczenia różnych kanałów komunikacyjnych, które zostały zdefiniowane w roku 1991 przez Clarka i Brennana (w artykule: “Grounding in communication”), przedyskutować fazy w komunikacji o raz pokazać jak teoria Social Translucence może być użyta jako wskazówka projektowa do projektowania aplikacji komunikacyjnych, które pozwalają komunikacji przez internet upodobnić się do komunikacji twarzą w twarz. more…
Saturday, March 27th, 2010 | Author:
Aga
Coraz więcej mówi się o AR (augmented reality) i słusznie, bo pojawia się coraz więcej aplikacji AR: Google Goggles, Bing Maps, Junaio i Unifeye SDK. Rozwój różnych kawałków technologii takich jak: przetwarzanie mowy, rozpoznawanie twarzy, geolokalizacja, świadomość kontekstu w połączeniu z coraz większą przepustowością, mobilnym internetem i rozwojem inteligentnych sieci sensorowych spowodował, że wreszcie powstała podstawowa infrastruktura dla implementacji aplikacji AR. Zalety AR chyba najlepiej prezentuje demo Bing Maps pokazane niedawno na TED-zie (niestety jeszcze nie ma polskich podpisów). more…