Dobry design trudno jest stworzyć samemu. Ale, żeby być dobrym designerem, trzeba mieć w sobie całą masę indywidualizmu i niezależności. A te cechy nie wspomagają pracy grupowej. Randy Pausch, zmarły dwa lata temu profesor informatyki i projektowania zorientowanego na użytkownika na Uniwersytecie Carnegie Mellon w Stanach oraz autor słynnego wykładu “Last lecture – Achieving Your Childhood Dreams” (ostatni wykład – jak zrealizować marzenia swojego dzieciństwa) na jednej z konferencji CHI (najsłynniejszej i największej konferencji z dziedziny Interakcja Człowiek-Komputer) wręczył wszystkim uczestnikom wykładu, który dawał ulotkę z 10-oma radami, jak z powodzeniem pracować w grupie. Kartka ta wpadła mi w ręce przy ostatniej przeprowadzce moich biurowych dokumentów i pomyślałam, że może warto byłoby się nimi podzielić. A rady Randiego są następujące:
1. Wszystko zaczyna się od zapoznania się ze sobą. Dlatego ważnym jest, żeby się sobie nawzajem przedstawić i wymienić informacje o tym, jak się w przyszłości ze sobą kontaktować. Bardzo ważnym jest zapamiętanie i prawidłowa wymowa wszystkich imion (to pewnie jest istotniejsze w grupach międzynarodowych, ale jednak jest to bardzo istotny element ustalenia relacji opartej na szacunku).
2. Znajdźcie wspólną platformę do rozmowy. Dlatego ważnym jest, żeby dowiedzieć się jakie każdy członek grupy ma zainteresowania. Wspólne tematy są ważnym narzędziem pomagającym przy rozwiązywaniu potencjalnych konfliktów i nieporozumień.
3. Wybierzcie komfortowe miejsce na spotkania. Istotnym jest, żeby był0 miejsce do pisania i rysowania, a także żeby w pokoju nie było zbyt dużej ilości rzeczy rozpraszających uwagę. Ważnym jest to, żeby nikt nie był głodny i spragniony. Jeśli możesz zaoferować jedzenie, zrób to – dlatego w Hollywood tak często organizuje się tzw. lunch meetings (spotkania lunchowe) w celu osiągnięcia sukcesu.
4. Dajcie każdemu szansę na wypowiedzenia swojej opinii. …nawet jeśli uważa się, że ktoś opowiada farmazony… Wcinanie się komuś w słowo jest po prostu niegrzecznie i niewarte zaoszczędzenia tych kilku minut. Nie kończ za kogoś zdań: każdy jest w stanie skończyć własną wypowiedź. I pamiętaj: głośniejsze i szybsze mówienie nie sprawi, że twoje pomysły będą lepsze.
5. Pozostawcie swoje ego za drzwiami. Jeśli dyskutujecie nowe pomysły, natychmiast zapisz je. Opisy powinny opisywać pomysł a nie pomysłodawcę (“pilot w kształcie kuli odstresowującej” a nie”pomysł Agaty” ).
6. Komplementujcie się nawzajem. Zawsze znajdźcie coś miłego do powiedzenia, nawet jeśli jest uważacie, że czyjś pomysł nie jest bardzo wartościowy. Nawet najgorsza idea ma w sobie iskrę mądrości, jeśli się jej poszuka. Zawsze najpierw skomplementujcie mocną częśc pomysłu, a dopiero potem przejdźcie do wskazania możliwości usprawnień lub do krytyki słabszych elementów pomysłu.
7. Zawsze zapisujcie kto jest za co odpowiedzialny i kiedy ma się coś wydarzyć. Bądźcie konkretni w kwestii tego, co ląduje na papierze. Takie ustalenia sprawiają, że każdy czuje się odpowiedzialny za swój kawałek roboty. Jeśli korespondujesz z kimś na temat czegoś, co dotyczy całego projektu lub całej grupy, wrzuć innych na CC. Nie nam jest osądzać, co jest dla reszty członków projektu ważne a co nie.
8. Bądźcie otwarci i uczciwi. Jeśli pojawi się problem, po prostu porozmawiajcie o nim z resztą grupy; jeśli potrzebujecie pomocy zróbcie to samo. Jest to szczególnie ważne, kiedy pracuje się w grupach międzynarodowych, gdzie wychowanie i kultura ma ogromny wpłyyw na zachowania ludzkie i coś, co jest zupełnie naturalne w jednym kraju, może okazać się nie do przyjęcia w drugim.
9. Za wszelką cenę unikajcie konfliktu. Jeśli ponoszą was nerwy, po prostu zróbcie sobie przerwę. Przewietrzcie głowę, przeproście jeśli trzeba (nawet jeśli uważacie, że przyczyną nieporozumienia był ktoś inny) i od nowa zabierzcie się za rozwiązywanie konfliktu. W końcu celem pracy w grupie jest praca w grupie a nie ciągłe udowadnianie kto tu jest lepszy.
10. Formułujcie alternatywne rozwiązania w formie pytań (“a co powiedzielibyście na taką opcję…?”), a już szczególnie unikajcie stwierdzeń typu: “Ja myślę, że powinniśmy zrobić A a nie B.” Przedstawienie alternatywnego rozwiązania w formie pytania pozostawia miejsce na komentarze i usprawnienia a nie obraca dyskusji w wojnę, gdzie jedna osoba broni swojego pomysłu a reszta w niego strzela.
Wielokrotnie już sprawdziłam, jak dobrze jest posłuchać tych rad i jak fatalnie może się skończyć współpraca, jeśli się o zbyt wielu z nich zapomni. I wyszło mi, że jak słucham rad Randiego to i z większą frajdą chodzę do pracy, i wyniki tej pracy są dużo, duże bardziej satysfakcjonujące, bo, jak polskie przysłowie słusznie zauważa: “co dwie głowy to nie jedna”.
Secured by